Grupa Fotograficzna ODBICIE

[kacper]

Edit:
Wiele osób nie zgadza się wychodząc na pole, bo... na pole to zakłada się gumiaki i sadzi się tam ziemniaki lub sieje pietruszkę
Oburzeni tym faktem będą upierać się, że na pole to wychodzi się z dworu (cyt. Dide).

Więc jak to u Was w końcu jest, co?

A może macie jakieś inne miejscowe nazwy, które nigdzie indziej nie funkcjonują?
Artur

[Dide]

[artur]

[Dide]

Napisałem tak tylko dla jaj
Co do języka to każdy powinien mówić tak jak został nauczony, aby lokalne słownictwo i zwroty nie zniknęły na rzecz słownikowej polszczyzny.

[kasienka0404]

ja też jestem za podtrzymywaniem lokalnych tradycji
a wychodzę na dwór

[artur]

[Dide]

Czyżby ku6i postanowił zrobić trochę porządku w związku ze swoim nowym kolorkiem

[ku6i]

[Dide]

A co wypowiedź kacpra ma do tego ??

[ania]

[ku6i]

Wiedziałem, ze się ktoś doczepi Ma tyle, że w wypowiedzi Kacpra dopisał się Artur. Skrypt nie rozpoznaje takich niuansów i pokazuje jako autora osobę, której post się cytuje. I właśnie dlatego przy 'quote=' pojawił się Kacper.

[dominik]

nie rozumiem, dlaczego przy tym wątku nie ma ankiety

[artur]

[ada]

@Artur: wg mnie nie udało Ci się.
Gwarę uznaje się za osobny język, a osoby mówiące gwarą za dwujęzyczne.
Za niechlujstwo językowe uznałabym raczej wtrącanie angielskich - spolszczonych zwrotów w rozmowie.

Ja na ten przykład "naduszam" klawisze, czy w takim razie jestem niechlujem językowym?

[Dide]

[Muriella]

[artur]

[Muriella]

[kacper]

[ku6i]

"Na pole" można spotkać w wielu miejscach poza Małopolską, np. na rzeczonym już Podkarpaciu, Żywiecczyźnie czy w Łódzkiem (!).
Gwara to coś normalnego i nieuniknionego. Z racji tego, że moim rodzice są spoza Śląska, pomimo tego, że na nim się urodziłem i wychowałem nigdy nie mówiłem gwarą i raczej nie spodziewałem się tego, że nauczę się jej skoro nie "godałem" od dziecka. A tymczasem w poprzednie wakacje poszedłem do pracy i miałem okazję dużo pojeździć po okolicznych wioskach. I nagle okazało się, że nie ma wyjścia, trzeba się nauczyć mówić po śląsku. "Kali chcieć jeść", ale się dogadom

I jeszcze taka ciekawostka:

Cytat:

Skuli gibkiego wyjazdu do onkla w Reihu sprzedom drapko: wertiko na wysoki glanc, szrank z trzyma dźwiyrzami, szeslong odwanckowany, dwa ligistule, sztyry gardinsztangi, gramofon na kurbla, jedyn kromlojchter na świczki, dwa zicherongi i sztyry byrny przyndzione, cyja, landszaft zagraniczny, blumsztynder z mertami, jedna donica ze sznitlochym, bifyj z szuflodami na nici, durszlag na nudle, pół funta hawerfloków, stryknadle, heknadle, zicherki, tolszery, kartofel – presa, cwitry, maszynka na gychaktes, biksa po magiwyrflach, topfkracer, flaszenpucer, szpangi do włosów, śranczek na szczewiki, fyrlok, ausgus, trzi kokotki, badywana, waszbret, kohlkastla, hok z mesingowym gryfym, bratruła, żdżadło, klajdsztynder z pelcmantlym i hutym, hozyntregle, spodnioki bez rostfleków, trzy pory fuzekli sztrykowanych i posztopowanych, sześć bindrów na gumie, kiecka z krałzkami, modny cwiter z golfym, ślubny anzug z kulami na mole, szczewiki z wysokim kromflekiem, abzace, dwa oberhymdy z ibrycznym kraglym, holcbajn, kryka, ryczka z nachtopem, gybis po fatrze, szkrobione taszyntuchy, bigelbred, złote załośniczki z gizlokami, brołtbiksa, kloper, ślinzuchy na kurbla, szuflodka na cwist i knefle, bigle heklowane, lojfry, tepich, krałzy, sześć kompotzislów, dwie szolki, trzi kible, waszpek, aszynbecher, śmiotek i szipa, sebuwacz, modro tinta, sztyry blaje, szlojder do bajtla, sztrajhejcle, pół funta preswusztu, kranc leberwusztu, trzi krupnioki, żymlok, modro kapusta, hefty, buchy i pukeltasia łod cery, galoty po opie, fojercojg, blank nowe lacie, nec na dauerwela, portmanyj, taszka i brele po omie. Wszistko to idzie łobejrzeć łod ćmy do ćmy u Grejty Harboł, Frynszita kole Kochłowic, ulica Kyncka numer łoziem. Przelyźć bez ajnfart kole hasioka do hinterhauzu. Fórtka na kecie. Pozór! Gelynder złomany!

Nie proście mnie o tłumaczenie

[Muriella]

[kacper]

[artur]

Kasia pisząc "krakowska", czy "warszawska" miała na myśli mowę, czyli język i jego odmianę. Przyjmuje się, że jest odmiana polszczyzny: "warszawska" i "krakowska", co oczywiście nie oznacza, że używa się jej tylko w okolicach warszawy (woj. mazowieckie), czy na terenach krakowskich.

Nie potrafię tego wyjaśnić na podstawie nauki o językach, ale sytuacja ta występuje także w naukach technicznych, gdzie pewne zjawiska są określane różnie i przyjęło się mówić o "szkole warszawskiej" i o "szkole krakowskiej".
Wydaje mi się, że wynika to z faktu istnienia dużych i znaczących ośrodków naukowych (wiodących uczelni technicznych - PW i AGH) w tych miastach, które wprowadzały swoje pojęcia (określenia). Dlatego np możemy znaleźć nieliczne rozbieżności w literaturze fachowej warszawskiej i krakowskiej.

A "na pole" to (z mojej obserwacji) wychodzi ludność z południowej części Polski. Nie wiem gdzie mniej więcej leży granica "na dwór"-"na pole", ale chyba od terenów na wysokości Tarnobrzegu na południe Polski jest "na pole".

[ku6i]

Moim zdaniem Kasia napisała poprawnie. Cały myk polega na tym, żeby zauważyć istnienie średnika i cudzysłowia. Tłumaczenie dla opornych : "warszawska", to nazwa odmiany, której nazwy nie można traktować wprost; występuje też na wschodzie kraju, choć nie jest on stolicą.

[Muriella]

[kacper]

[Muriella]